Mijn vader was een Bourgondiër

Zondagmiddag. Het huis ruikt naar rode wijn.

Op tafel staan allerlei verschillende kaasjes en uit de boxen klinkt oude jazzmuziek. Dit was één van de eerste herinneringen aan mijn vader die naar boven kwam toen ik de uitvaart van mijn vader moesten regelen. Eigenlijk stond zijn hele leven in het teken van genieten van mensen,  heerlijk eten en een goed glas wijn. Aandacht voor het goede, dat is hoe ik mijn vader herinner.

Deze herinnering moest centraal staan tijdens zijn afscheid. Geen koekjes, geen cake, geen koffie, geen haast. Maar rustig samen stilstaan bij het leven wat hij gehad heeft.

Na de uitvaart hebben we dan ook thuis een kaasplateau laten verzorgen met de lekkerste wijn. We heften het glas op zijn leven en hebben intens afscheid van hem genomen.